Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Δυσοίωνες- Λευκές ώρες

-

Στο μεταξύ ,
η επαφή μου ήταν άλλη.
δεν άγγιξε την πραγματικότητα ,
σχεδόν δηλαδή.

Ένα τέτοιο σκοτάδι ,
το φοβόμουν.
Σα να σε βυθίζει
σε ό,τι πιο μυστικό και κακό
που μπορείς
να
φανταστείς.

Οι λευκές ώρες , μου
ήταν αρκετά περίεργες .
λες και ακροβατώ σε κείνο το νάιλον ,
λες και θα πέσω να με φάνε τα λιοντάρια
-βυθισμένος σε λόγια και σκέψεις-

Ωσπου όταν ξυπνήσω αυτό έχει γίνει.
Ανοίγεις τα μάτια και σε καλωσορίζει η νόησις.
διότι ,
αυτή είναι η άλλη πλευρά του ονείρου :
να ξυπνάς αλλά να απορείς τελικά
τι απέγινε εκείνος ο κόσμος
που κρύβεις μέσα σου ,
χτισμένος απο δυσοίωνα συντρίμια ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου