Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Ώρες κοινής συνουσίας

Έσφυξα τα χέρια
έγδαρα το πρόσωπο
γυμνός κι έρημος
στη θάλασσα
δακρύων

Πνιγόμουν λέει
σε ένα κάποιο
χαμένο όνειρο
με ανοιχτά τα μάτια
να ψάξω τον ήλιο

Στη συννεφιά κάπου εκεί πίσω
στο ψέμα που δεν κάηκε ποτέ
στην αλήθεια που με πήρε
στο κρύο που με αγκάλιασε
κρύσταλλο έγινα.

Στην ηχώ των φόβων
των άυλων ελπίδων
στο κύμα που με έσυρε στην άμμο
ένοχος του ίδιου μου το φόνου έγινα

μια πινελιά στο γκρίζο του ονειρού.

Νοέμβρης στην πόλη
κι
ο πόνος
απλός
χαμένος στο λίγο του χρόνου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου