Μόρα ή δύσκολες ώρες

Ένας ονειροπόλος ψάχνει τον εφιάλτη του
μια ηρωίδα κόμικ χάνει τις αισθήσεις της
ένας ναρκομανής φωνάζει στην ομόνοια πως του κλέψαν τα όνειρα
η ελευθερία κάνει πάρτι με τσάι μόνη της
η ζωή χορεύει το χορό του θανάτου
ένα μικρό παιδί  ψάχνει το νεροπίστολο του
ο κύριος άγνωστος ψάχνει το άρθρο της σελίδας δύο
δυο πειρατές εισβάλλουν στην κόκκινη θάλασσα
δυο παχύσαρκες λεπτές κυρίες ξορκίζουν το κακό
τέσσερις μηχανόβιοι παίζουν με τον τζόκερ στο μανίκι
η ελπίδα χάθηκε κάπου μεταξύ δύο τα μεσάνυχτα
η κυρία κύρια πρόταση ψάχνει τη δευτερεύουσα
ο μαθητής με το κομένο κεφάλι σήκωσε τη λάθος σημαία
επτά νάνοι κατηγορήθηκαν για βιασμό
ο άντρας με το μισό πρόσωπο γυναίκας ψάχνει πέτρα να κρυφτεί
δύο πιτσιρικάδες παίζουν φεύγα στο τάβλι
ένα μωρό πνίγηκε στην αγκαλιά της μάνας του
δέκα μικροί νέγροι δεν φάνηκαν ποτέ
εκατό μικροί ονειροπόλοι ψάχνουν τον εφιάλτη τους
εκατό και ένας μικροί ονειροπόλοι μεγαλώνουν
εκατό και δύο μικροί ονειροπόλοι μεγαλώνουν
εκατόντρεις
τέσσερις
πέντε
[...]
εκατόνδέκα ονειροπόλοι
έπεσαν από το κρεβάτι με ένα
μικρό όνειρο
απαγχονισμένο.

Φυγή. ( Έξοδος Β πτέρυγας )

Ακούς ;
είδα ενα μικρό παιδί να κλαίει
εκεί κάτω
το ακούς ;
ακούς ;
ένας καστανόξανθος άγγελος
περιφέρεται ημιγυμνος
σε κείνο το σαλόνι
τον ακούς ;
φωνάζει για λύτρωση
ακούς ;
είπαν στις ειδήσεις
για εμάς
τους ακούς ;
άκου,
ένα μικρό παιδί
κλαίει
το είδα
"φτου ξελευθερία"
φωνάζει
κρατάει ένα
σκισμένο εισιτήριο
φωνάζει
φωνάζει

φωνάζω

μ'ακούς ;

Δικός σου

Πιάσε με αργά ,
τοποθέτησε με πάνω στη βιβλιοθήκη
σαν μια πορσελάνινη κούκλα
χάιδεψε με και λίγο
Ή καλύτερα
βάλε με στη μικρή σου
βιτρίνα με τη μεγάλη συλλογή
ρίξε μου κι ένα πονηρό χαμόγελο
ή όχι , καλύτερο στο μπάνιο
στη μισοβρώμικη μπανιέρα
να τρίβουμε μαζί
τις ξεχασμένες μέρες
τράβα μας και μια φωτογραφία
απ'τις καλές
με μάτια μισάνοιχτα , στη ξενοίκιαστη βεράντα.
Ύστερα βγάλε μου τα ρούχα ,
και βάλε μου τα παιδικά ,
όχι δα και της βάφτισης
ή και γυμνός
φρεσκολουσμένος από επανάληψη.
Στρίψε μου κι ένα τσιγάρο
μισό-μισό να το καπνίσουμε.
Τοποθέτησε με πάλι στην βιβλιοθήκη
κι άσε με να χαθώ εκεί σε κανα βιβλίο,
έλα να με βρεις στην σελίδα ένα
και κάτι
ή καλύτερα βάλε με στο πλυντήριο , χωράω ,
πλύνε με κιολας - πάλι - στους όσους θες ,
και χώσε με σε ενα συρταράκι ,
ύστερα
σκότωσε με ,
έτσι κι αλλιώς

δικός σου για πάντα.

Ξεχασμένος νοικοκύρης ( πλύσιμο στο χέρι )

Να με ,
εδώ
παγώνω
τη βουτιά μου

ενός λεπτού σιγή
για
εκείνους
που
ζωγράφισαν
τον μικρό
τους θάνατο

ξεπλένω
τους λεκέδες μου
κι
απλώνω
την μικρή
μου
κόκκινη μπουγάδα

πριν πέσω στο κενό
γίνομαι
ο ξεχασμένος
νοικοκύρης

Να με ,
εδώ
παγώνω
τη βουτιά μου
αφού
κατάλαβα
ότι
οι μαχαιριές
δύσκολα
ξεφάβουν.

Αόρατος πόλεμος

Γκρίζο μπαλόνι
ψηλά στον ουρανό
τραγουδάει
τον εθνικό μας
ύμνο
και
τα σκυλιά
αρνούνται
να παίξουν
με τα γουρούνια
και
οι γάτες
με τους
λύκους
και
τώρα πια
ελεύθερα κι ωραία
ο ραδιοφωνικός
παραγωγός
ελεύθερος κι ωραίος
μπορεί
να εκφωνήσει
τα θύματα πολέμου
κι ένα
και δύο
τρία , τέσσερα , πέντε
κύττονται χάμω
κι άλλοι
έξι , εφτά , οχτώ
κι άλλοι
εκεί
δίπλα
από τους κάδους
ανακύκλωσης
κι η ιστορία
επαναλαμβάνεται
δίχως το γκρίζο
μπαλόνι μας.
Καλή σας ακρόαση.

(Μπαμ ) 

η δεύτερη λέξη

μπαμπά , μουδιάζω
κοίτα με ,
κοίτα το παιδί σου να σωπαίνει
μεσα στην κούνια
μπαμπά , μουδιάζω
μυρίζω ,
μυρισε με
έχει ζέστη ,
μπαμπά , μουδιάζω
αρχίζω και κρυώνω
ιδρώνω ,
μπαμπά , μουδιάζω
πάρε μου τα μπαλόνια δώρο
και χάρισε μου το κόκκινο
μπαμπά , μουδιάζω
πιάσε μου ένα αστέρι
και κάνε το όνειρο
να χαθώ.
μπαμπά ,μουδιάζω
έχω φιλήσει αγόρι
και μου άρεσε
μπαμπά , μουδιάζω
κι αυτή η χώρα με αηδιάζει
φτύσε την απο μένα
πατέρα , μουδιάζω
σε αγαπώ
αγκαλιάζω  τα αγκάθια
κάθε βράδυ
και μου αρέσει
πατέρα , σαπίζω
στην παλιά μου παιδική κούνια
ντυμένη με μπλε βελούδο
πατέρα , σαπίζω
πριν φύγω υποκλίνομαι για σένα
γέρο , σαπίζω
ζω πατέρα
για τους δυο μας
βγάλτε με απο την κούνια
να με δω
να δω
το παιδί
πού σκότωσα εκείνο το βράδυ
στο όνειρο
όμοιο με μένα

Το Β' Ημίχρονο

Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο , το τέλος περιόδου
το νανούρισμα που σου γλύφει το αυτί
αργά , βασανιστικά
σα κοροϊδία
να περιμένεις μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αλλά ο ήλιος να μην φαίνεται ποτέ
πρωινάδικα στο αθόρυβο
τηλεκοντρόλ δίχως μπαταρίες
σάπιοι καναπέδες
που σου ψιθυρίζουν
" πότε θα τελειώσει όλο αυτό καλέ μου ;"
κι εσύ εκεί
δεμένος με χαρτοταινίες
ανύμπορος να σηκωθείς
καταδικασμένος να ακούς
εκείνο το νανούρισμα
" πότε θα τελειώσεις ... "
και θα τελειώσεις
έχοντας πιει μονάχα μια γουλιά
από το γλυκόπικρο καφέ σου
Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο ,το τέλος εποχής
η βρώμα των άστεγων που σου κλείνει το στόμα
γρήγορα , αυθαίρετα
σα μια λάθος παρεξήγηση
να περιμένεις μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αλλά ο ήλιος να μην φαίνεται ποτέ
περίπατοι που ουρλιάζουν
παπούτσια μισοσκισμένα
κορδόνια λυμένα
" θα χορέψεις μέχρι να πέσεις να τσακιστείς "
κι εσύ εκεί
ξυπόλυτος πια
να ακούς
τα πεινάω και διψάω
λες κι ακούς παιδική χορωδία
Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο , το τέλος εποχής
το ματς τελειώνει
με την ευγενική χορηγία της " Βαρέθηκα Α.Ε  "
και τα κονδύλλια της  Επιβίωσης.
Εδώ το ματς δεν τελειώνει
μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αθόρυβα.