1+1=1

Στο πιάτο το λευκό
καθρεφτίζεται το χαμόγελο
που
κάποτε
θα είναι αρκετό,
αρκετό τόσο
για να χωρέσει
και την δίκη σου
ευτυχία

Τ.Φ

να σου χαρίσω ένα χρώμα ;

θα στο φυλάξω ζεστό 

και κρύο θα στο ψιθυρίσω

να σου χαρίσω ένα ψέμα ;

θα στο κρατάω μια ζωή

και στο λεπτό θα το σβήσω

να σου χαρίσω το φως ;

θα το φυλάξω στο σκοτάδι

και στα εκτός θα μείνω

"αυτή , σωπαίνει και με κοιτάζει "

- λοιπόν , πέσε τώρα για ύπνο και θα τα πούμε αύριο , ναι ;
   καληνύχτα.

- ξέρεις κάτι ;

- τί ;

- φαντάσου πώς θα ήταν να κοιμηθώ , να τώρα για παράδειγμα , κι αύριο το πρωί να μην ξυπνήσω.

διάλυμα παρατεταμένης αποδέσμευσης

πλένει
καθαρίζει
απολυμαίνει


μάτι γυαλί
δάκρυ καθαρό

σε κοιτώ
σε κοιτώ ,
σε κοιτώ

πλένει
καθαρίζει
απολυμαίνει

εύφλεκτα βίαιο  πακέτο
τιμή άγνωστη

σε κοιτώ
σε κοιτώ
σε-

περιεχόμενο μιας χρήσης

να φυλάσσετε σε θερμοκρασία άγνωστη
να φυλάσσεται σε θέση την οποία δεν βλέπουν τα παιδιά.

κάθε μη χρησιμοποιηθέν προϊόν ή υπόλειμμα να απορρίπτεται
σύμφωνα με τις ισχύουσες αντιδράσεις

σώμα νωθρό
νους βιαστικός

( Το φάρμακο δεν χορηγείται με ιατρική συνταγή )

Εξίσωση μνήμης

Τώρα να,
ησύχασε. Ξέρω πως είναι , λες και -

-πώς ;

Δεν με κοίταξε , κι έτσι δεν τον ξαναρώτησα.
πώς θα βολέψω άραγε τον ήλιο στα μαλλιά μου ;
πώς θα ξέρω ότι τώρα όλα πέρασαν ;
μου είχε πει " ΜΗ Μ'ΕΡΩΤΑΣ "

ήμουν μια απάντηση ή μια ερώτηση ;
τρέμω.
ανοίγω τα μάτια και βλέπω σκιές να ρολλάρουν στο πάτωμα.

υπερβατική σημασία
πρωτοβουλίες δεύτερης σκέψης
ανάρτηση πλην εξιδανίκευση
σε ρίζα κακότροπης εποχής

μας κάνουν ;

Τώρα να,
ησύχασα.Δεν ήξερα καν το πώς και το πόσο.

Λες η ερώτηση να ήταν " Τί ; "

δεν θυμάμαι.

3/4

Ντριν-Ντριν.

Με τρομάζουν οι νυχτερινές κλήσεις.
Αυτό το τηλεφώνημα δεν είναι για καλό.
Εκείνος με κοιτάζει και μου λέει " δεν θα το σηκώσεις ; "
δεν απάντησα. ένα μικρό σταχτοδοχείο δίπλα μου φωνάζει για βόηθεια.
του προσφέρω τις στάχτες του μισοτελειωμένου τσιγάρου.
σβήνω σα το κερί.

Ντριν-ντριν.
δεν είναι για να το σηκώσω, αλλά για να με σηκώσει.
Αυτο το τηλεφώνημα δεν είναι για καλό.
στέκω ήσυχος στην τραπεζαρία
πατώ απαλά τα πλήκτρα στο πιάνο.
θυμάμαι τη μελωδία σου.
ξεχνώ τις τρίλιες και σβήνω.

Ντριν-ντριν.
Εμείς φτιαχτήκαμε για να είμαστε μαζί.
εγώ δηλαδή , είμαι εδώ για σου θυμίσω ότι είμαστε μαζί , θα είμαστε μαζί.
θέλω να είμαι μαζί σου.
ντριν-ντριν.
μην το σηκώσεις όχι τώρα.
με κοιτάει.
σήκωσε το μου λέει.
σήκωσε το να δεις ποιός είναι.

ποιός να είναι δηλαδή ;
ποιός θα μπορούσε να ήταν ;
να ήθελε τί ;
ποιός ;

ντριν-ντριν.
με τρομάζουν οι νυχτερινές κλήσεις.
Αυτό το τηλεφώνημα δεν είναι για καλό.
ένα ακόμα κρασί
ένα ακόμα κομμάτι
ένα ακόμα τσιγάρο
ένα ακόμα.
μαζί σου.
πού είσαι ;

ντριν , ντριν , ντριν.
σε καλώ.
ο μετρονόμος είναι στα 3/4.
1,2,3,

ντριν , ντριν.
αυτό το τηλεφώνημα δεν έγινε ποτέ.

κονιακ.

σκίζω το δέρμα μου
και
σε φωνάζω
να πλαγιάσουμε παρέα.

θα έρθεις ;

Être.

Είμαι ένα άκλιτο ουσιαστικό

ρήμα συζυγίας άγνωστης

φωνή παθητική

με ανώμαλα παραθετικά

Είμαι ο άγνωστος χ

Ο άγνωστος που συναντάς στο μετρό

Η φευγαλέα ματιά που ρίχνεις στον καθρέφτη

Το χρώμα που σιχαίνεσαι

Είμαι εκείνη η μελωδία που δεν μπορείς να θυμηθείς

Η ξεκούρδιστη άχνα που βγάζεις.

Είμαι το τικ τακ του ρολογιού

Ένα  παγωμένο χαμόγελο

Η φωτιά του τσιγάρου σου

Που μόλις έσβησες

Είμαι η σελίδα δύο , που κανείς δεν διαβάζει

Η πορσελάνινη κούπα του τσαγιού που μένει στη βιτρίνα

Είμαι η φωτογραφία που δεν τραβήχτηκε ακόμα

Η (αν)ησυχία του νοσοκομείου

Ο θόρυβος στην αίθουσα αναμονής

Το χαμόγελο που σβήνει

Είμαι εκείνος που λέει καλημέρα και δεν παίρνει απάντηση

Το ειρωνικό χαμόγελο

Το ανείπωτο

Το βλέμμα ενοχής

Η αγκαλιά δίχως χέρια

Η αλήθεια

Το ψέμα

Το κρύο κι η ζέστη




Είμαι  σιωπή

κι
 είσαι  ησυχία

φαντάσου

το μικρό μου προσωρινό χαμόγελο
φαντάζει απίθανο
μπροστά στα μικρά σου βουρκωμένα
μάτια
τα πνευμόνια μου έχουν καλωσορίσει
δύο πακέτα τσιγάρα
μέσα
σε 2 ώρες
ο μικρός μου θάνατος
φαντάζει προσωρινός
ακούνητος να κοιτάω
το ψηφιακό ρολόι
εύχομαι
ώρα με την ώρα
να ξαναγεννηθώ από τις
ίδιες μου τις
στάχτες
στο μικρό
πλαστικό
σταχτοδοχείο

φαντάζει γελοίο , δεν είναι ;

ποπ κορν

Ξέρεις τί θυμήθηκα ;

εκείνο το ωραίο σου το πέτσινο 

σαν να σε είδα προχθες αργά

να το φοράς

μεταξύ τέσσερις και πέντε

το πήρες και μαζί σου

δεν άφησες και τίποτα.

Έμαθα να ακροβατώ 

αλήθεια ! 

έμαθα να ισορροπώ 

πάνω σε ένα τεντομένο σχοινί 

και να περπατάω πάνω του

κι από κάτω

ένα τέραστιο λιοντάρι 

να περιμένει να με κατασπαράξει

χίλια κομμάτια να με κάνει. 

Και ξέρεις τί θυμήθηκα ;

εκείνο το

"άστο γι'αυριο " 

που δεν θα ξαναρθει. 

35 βαθμοί / χειμερινή βερσιόν

Έλεγα να πηγαίναμε μια βόλτα
έχει ωραία μέρα
συννεφιά
θα βρέξει λένε σήμερα
και φυσάει
μου αρέσει όταν φυσάει.

Έλεγα να πηγαίναμε μια βόλτα
στο παλιό λούνα παρκ
να μπαίναμε στην μπαλαρίνα
στο τραινάκι του τρόμου
ή όπου ήθελες
ωραία που θα ταν

Ύστερα βόλτα στον εθνικό κήπο
και στην Πλάκα
και στα παλαιοπωλεία
να ακούσουμε τους ψιθυρους
των βινυλίων
και να μυρίζουμε τις σελίδες ξεχασμένων βιβλίων.

Να έρθω να σε πάρω ;
θα περιμένω κάτω από το σπίτι
δεν θα χτυπίσω το κουδούνι
θυμάμαι που έλεγες
" μη μ'ερωτας"
και σώπαινα
περνούσαν οι γύρω
αλλά έκανα οτι χτυπάω
τάχα ότι ξέρω τη γειτονιά

Έλα , σήκω , πάμε μια βόλτα
έχει ωραία μέρα
συννεφιά
θα βρέξει λένε σήμερα
και φυσάει
μου αρέσει όταν φυσάει.

Έλα , πάμε μια βόλτα
κι ας μην πούμε κουβέντα.

Μόρα ή δύσκολες ώρες

Ένας ονειροπόλος ψάχνει τον εφιάλτη του
μια ηρωίδα κόμικ χάνει τις αισθήσεις της
ένας ναρκομανής φωνάζει στην ομόνοια πως του κλέψαν τα όνειρα
η ελευθερία κάνει πάρτι με τσάι μόνη της
η ζωή χορεύει το χορό του θανάτου
ένα μικρό παιδί  ψάχνει το νεροπίστολο του
ο κύριος άγνωστος ψάχνει το άρθρο της σελίδας δύο
δυο πειρατές εισβάλλουν στην κόκκινη θάλασσα
δυο παχύσαρκες λεπτές κυρίες ξορκίζουν το κακό
τέσσερις μηχανόβιοι παίζουν με τον τζόκερ στο μανίκι
η ελπίδα χάθηκε κάπου μεταξύ δύο τα μεσάνυχτα
η κυρία κύρια πρόταση ψάχνει τη δευτερεύουσα
ο μαθητής με το κομένο κεφάλι σήκωσε τη λάθος σημαία
επτά νάνοι κατηγορήθηκαν για βιασμό
ο άντρας με το μισό πρόσωπο γυναίκας ψάχνει πέτρα να κρυφτεί
δύο πιτσιρικάδες παίζουν φεύγα στο τάβλι
ένα μωρό πνίγηκε στην αγκαλιά της μάνας του
δέκα μικροί νέγροι δεν φάνηκαν ποτέ
εκατό μικροί ονειροπόλοι ψάχνουν τον εφιάλτη τους
εκατό και ένας μικροί ονειροπόλοι μεγαλώνουν
εκατό και δύο μικροί ονειροπόλοι μεγαλώνουν
εκατόντρεις
τέσσερις
πέντε
[...]
εκατόνδέκα ονειροπόλοι
έπεσαν από το κρεβάτι με ένα
μικρό όνειρο
απαγχονισμένο.

Φυγή. ( Έξοδος Β πτέρυγας )

Ακούς ;
είδα ενα μικρό παιδί να κλαίει
εκεί κάτω
το ακούς ;
ακούς ;
ένας καστανόξανθος άγγελος
περιφέρεται ημιγυμνος
σε κείνο το σαλόνι
τον ακούς ;
φωνάζει για λύτρωση
ακούς ;
είπαν στις ειδήσεις
για εμάς
τους ακούς ;
άκου,
ένα μικρό παιδί
κλαίει
το είδα
"φτου ξελευθερία"
φωνάζει
κρατάει ένα
σκισμένο εισιτήριο
φωνάζει
φωνάζει

φωνάζω

μ'ακούς ;

Δικός σου

Πιάσε με αργά ,
τοποθέτησε με πάνω στη βιβλιοθήκη
σαν μια πορσελάνινη κούκλα
χάιδεψε με και λίγο
Ή καλύτερα
βάλε με στη μικρή σου
βιτρίνα με τη μεγάλη συλλογή
ρίξε μου κι ένα πονηρό χαμόγελο
ή όχι , καλύτερο στο μπάνιο
στη μισοβρώμικη μπανιέρα
να τρίβουμε μαζί
τις ξεχασμένες μέρες
τράβα μας και μια φωτογραφία
απ'τις καλές
με μάτια μισάνοιχτα , στη ξενοίκιαστη βεράντα.
Ύστερα βγάλε μου τα ρούχα ,
και βάλε μου τα παιδικά ,
όχι δα και της βάφτισης
ή και γυμνός
φρεσκολουσμένος από επανάληψη.
Στρίψε μου κι ένα τσιγάρο
μισό-μισό να το καπνίσουμε.
Τοποθέτησε με πάλι στην βιβλιοθήκη
κι άσε με να χαθώ εκεί σε κανα βιβλίο,
έλα να με βρεις στην σελίδα ένα
και κάτι
ή καλύτερα βάλε με στο πλυντήριο , χωράω ,
πλύνε με κιολας - πάλι - στους όσους θες ,
και χώσε με σε ενα συρταράκι ,
ύστερα
σκότωσε με ,
έτσι κι αλλιώς

δικός σου για πάντα.

Ξεχασμένος νοικοκύρης ( πλύσιμο στο χέρι )

Να με ,
εδώ
παγώνω
τη βουτιά μου

ενός λεπτού σιγή
για
εκείνους
που
ζωγράφισαν
τον μικρό
τους θάνατο

ξεπλένω
τους λεκέδες μου
κι
απλώνω
την μικρή
μου
κόκκινη μπουγάδα

πριν πέσω στο κενό
γίνομαι
ο ξεχασμένος
νοικοκύρης

Να με ,
εδώ
παγώνω
τη βουτιά μου
αφού
κατάλαβα
ότι
οι μαχαιριές
δύσκολα
ξεφάβουν.

Αόρατος πόλεμος

Γκρίζο μπαλόνι
ψηλά στον ουρανό
τραγουδάει
τον εθνικό μας
ύμνο
και
τα σκυλιά
αρνούνται
να παίξουν
με τα γουρούνια
και
οι γάτες
με τους
λύκους
και
τώρα πια
ελεύθερα κι ωραία
ο ραδιοφωνικός
παραγωγός
ελεύθερος κι ωραίος
μπορεί
να εκφωνήσει
τα θύματα πολέμου
κι ένα
και δύο
τρία , τέσσερα , πέντε
κύττονται χάμω
κι άλλοι
έξι , εφτά , οχτώ
κι άλλοι
εκεί
δίπλα
από τους κάδους
ανακύκλωσης
κι η ιστορία
επαναλαμβάνεται
δίχως το γκρίζο
μπαλόνι μας.
Καλή σας ακρόαση.

(Μπαμ ) 

η δεύτερη λέξη

μπαμπά , μουδιάζω
κοίτα με ,
κοίτα το παιδί σου να σωπαίνει
μεσα στην κούνια
μπαμπά , μουδιάζω
μυρίζω ,
μυρισε με
έχει ζέστη ,
μπαμπά , μουδιάζω
αρχίζω και κρυώνω
ιδρώνω ,
μπαμπά , μουδιάζω
πάρε μου τα μπαλόνια δώρο
και χάρισε μου το κόκκινο
μπαμπά , μουδιάζω
πιάσε μου ένα αστέρι
και κάνε το όνειρο
να χαθώ.
μπαμπά ,μουδιάζω
έχω φιλήσει αγόρι
και μου άρεσε
μπαμπά , μουδιάζω
κι αυτή η χώρα με αηδιάζει
φτύσε την απο μένα
πατέρα , μουδιάζω
σε αγαπώ
αγκαλιάζω  τα αγκάθια
κάθε βράδυ
και μου αρέσει
πατέρα , σαπίζω
στην παλιά μου παιδική κούνια
ντυμένη με μπλε βελούδο
πατέρα , σαπίζω
πριν φύγω υποκλίνομαι για σένα
γέρο , σαπίζω
ζω πατέρα
για τους δυο μας
βγάλτε με απο την κούνια
να με δω
να δω
το παιδί
πού σκότωσα εκείνο το βράδυ
στο όνειρο
όμοιο με μένα

Το Β' Ημίχρονο

Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο , το τέλος περιόδου
το νανούρισμα που σου γλύφει το αυτί
αργά , βασανιστικά
σα κοροϊδία
να περιμένεις μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αλλά ο ήλιος να μην φαίνεται ποτέ
πρωινάδικα στο αθόρυβο
τηλεκοντρόλ δίχως μπαταρίες
σάπιοι καναπέδες
που σου ψιθυρίζουν
" πότε θα τελειώσει όλο αυτό καλέ μου ;"
κι εσύ εκεί
δεμένος με χαρτοταινίες
ανύμπορος να σηκωθείς
καταδικασμένος να ακούς
εκείνο το νανούρισμα
" πότε θα τελειώσεις ... "
και θα τελειώσεις
έχοντας πιει μονάχα μια γουλιά
από το γλυκόπικρο καφέ σου
Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο ,το τέλος εποχής
η βρώμα των άστεγων που σου κλείνει το στόμα
γρήγορα , αυθαίρετα
σα μια λάθος παρεξήγηση
να περιμένεις μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αλλά ο ήλιος να μην φαίνεται ποτέ
περίπατοι που ουρλιάζουν
παπούτσια μισοσκισμένα
κορδόνια λυμένα
" θα χορέψεις μέχρι να πέσεις να τσακιστείς "
κι εσύ εκεί
ξυπόλυτος πια
να ακούς
τα πεινάω και διψάω
λες κι ακούς παιδική χορωδία
Αυτό είναι το δεύτερο ημίχρονο , το τέλος εποχής
το ματς τελειώνει
με την ευγενική χορηγία της " Βαρέθηκα Α.Ε  "
και τα κονδύλλια της  Επιβίωσης.
Εδώ το ματς δεν τελειώνει
μέχρι να ξημερώσει
και να ξημερώσει
και να ξημερώσει
αθόρυβα.

μινόρε

Ποιός θα πει αντίο ;
Ποιός κοίμησε τον λύκο ;
Ποίος φίλησε τον Ιούδα ;
Ποιός έσβησε το φεγγάρι ;

Ποιός κράτησε τον ήλιο ;
Ποιός ψήφισε τον εχθρό ;
Ποιός γύρισε και ποιός έφυγε ;
Ποιός  δάκρυσε ;

Ποιός θα πει αντίο ;

Μα , ποιός θα μείνει να φυλάξει τα παιδιά ;

φτου και βγαίνω

Γίνε το τέλος μου
η αρχή των δακρύων
η ανάσα στο σκοτάδι
που ψάχνει το φως
τράβα μια γραμμή
και άσε με να πέσω
στο γκρεμό
να τσακίσω το πρόσωπο
να με γδάρω
να με λιώσω
γίνε το τέλος
κι η αρχή μου
να γεννηθώ από τις στάχτες μου
από δάκρυα
που δεν έριξα ποτέ
από ψιθύρους μες στο σκοτάδι
γίνε η καλημέρα μου
το χαμόγελο των πάντων
το πρωινό στο κρεβάτι μου
γίνε το μαξιλάρι
κι άσε με να κάνω όνειρα
να πνιγώ στον ύπνο μου
από κάποιον εφιάλτη
γίνε το κρυφτό μου
κι άσε με να φυλάω
έλα
θα μετρήσω μονάχα
μεχρι το δύο.